Een liefdevolle en kritische ode aan Italië, de Italianen en de Italiaanse cultuur
Willem Van Mullem is vooral bekend als journalist bij de VRT en als kenner van Italië en het Vaticaan. In Theater van de schoonheid (2026) bundelt hij zijn persoonlijke ervaringen met het land waarmee hij nu al bijna twee decennia verbonden is, door zijn huwelijk met een Italiaanse en door zijn journalistieke werk.
Het is een zoektocht naar wat hij de 'Italiaanse code' noemt. Hoe valt een land te begrijpen dat tegelijk bewonderenswaardig en frustrerend is? Van Mullem beschrijft Italië als een land van tegenstellingen. Een ongeëvenaarde schoonheid naast bestuurlijke chaos. Sterke familiebanden naast hardnekkig cliëntelisme. Een diepe religieuze traditie naast een vaak pragmatische omgang met regels. Warme gastvrijheid naast scherpe sociale en regionale verschillen.
De titel van het boek verwijst naar een samenleving waarin de façade, esthetiek en presentatie soms belangrijker lijken dan de achterliggende werkelijkheid.
Willem Van Mullem schrijft vanuit een dubbele positie. Hij is een verliefde buitenstaander en tegelijkertijd is hij iemand die dankzij familie en langdurige professionele betrokkenheid een blik achter de schermen krijgt. Daardoor wisselen persoonlijke anekdotes zich af met observaties over het dagelijkse leven, Italiaanse familiecultuur, politiek, de rol van Vaticaanstad, de migratie via Lampedusa, eten en regionale identiteit.
Ik stel het op prijs dat hij een genuanceerde blik biedt op Italië en het land niet idealiseert.
Misschien had het allemaal wat meer mogen zijn en wat dieper mogen gaan, maar deze liefdevolle én kritische ode aan Italië en de Italianen leest toch lekker weg tijdens een zwoele zomerdag. Het schenkt je als lezer la grazia, zoals Paolo Sorrentino het zo schitterend heeft verbeeld in zijn recente film met de onnavolgbare Toni Servillo in de hoofdrol.
