Een toekomstsprookje ?
Een toekomstsprookje maar geen utopie. Een denkbeeldige samenleving met akelige kenmerken. Een voormalig idyllische paradijs, eiland, geleden en nog lijdt onder de klimaatverandering. Waar daardoor, praktisch geen zoogdieren meer leven, minder diersoorten, waar minder plantensoorten gedeien. En toch blijkt dit nog een paradijs te zijn vergeleken met wat zich buiten dit eiland, in de rest van de wereld afspeelt. Zoals in haar vorig boek 'De butler van God' gaat het hier ook over verschillende verhaallijnen die zich subtiel en vlot in elkaar aansluiten. Ellen de Bruin is een eersteklas vertelster ! Niet moralistisch maar toch met duidelijke opmerkingen over patriarchaat, fatalisme, fragiliteit van de menselijke beschaving ! De dualiteit waar we nu al mee moeten leven. Wat is waarheid, wat is leugen. We kunnen nu al beelden vervormen, vervalsen....Wat doet isolement met een persoon. Corona tijd is ook nog niet uit ons geheugen.
Mooi, maar geeft ons geen positief beeld voor de toekomst.
Synopsis
Een vrouw leeft op een eiland waar geen toeristen meer komen en ook steeds meer dieren- en plantensoorten verdwijnen