Eerste liefde en tweede kansen

In de roman Mix Tape (2020) van de Britse auteur Jane Sanderson staan muziek, eerste liefde, nostalgie en tweede kansen centraal.

Alison (Ali) en Daniel (Dan) zijn eind jaren 70 tieners in het Engelse Sheffield. Dan maakt voor Ali een mixtape. Dat is een cassette met zorgvuldig gekozen liedjes die hun verliefde gevoelens weerspiegelen. (Ja, zo ging dat soms in 1978...)

Jaren later, in 2013, wonen ze aan weerszijden van de wereld. Ali woont inmiddels in het Australische Adelaide en heeft een gezin. Dan woont met zijn vrouw in Sheffield en is nog altijd sterk met muziek verbonden.

Wanneer Dan onverwacht contact zoekt door Ali een nummer uit hun gezamenlijke verleden te sturen, begint er opnieuw een uitwisseling van muziek. Oude en nieuwe songs worden een soort gesprek tussen twee mensen die elkaar nooit helemaal zijn vergeten.

Dat is het uitgangspunt van dit meeslepende verhaal dat belangrijke vragen oproept. Kun je op latere leeftijd opnieuw beginnen? Wat doe je met gevoelens voor iemand uit je verleden wanneer je inmiddels een heel ander leven hebt opgebouwd? Mis je werkelijk die persoon, of mis je vooral de versie van jezelf die je toen was? Vertelt je verleden wie je bent, of kun je op ieder moment opnieuw kiezen wie je wilt worden?

Wat Mix Tape voor mij bijzonder maakt is dat het verder gaat dan een liefdesverhaal. De romantiek is belangrijk maar Jane Sanderson gebruikt de relatie tussen Ali en Dan ook om na te denken over ouder worden, herinneringen en de levens die we hadden kunnen leiden.

Een mix tape is letterlijk een verzameling liedjes, maar in het verhaal wordt die verzameling een taal van herinneringen en gevoelens. Dat maakt dit boek vooral aantrekkelijk voor lezers die zelf een dergelijk verhaal beleven of hebben beleefd en/of sterke herinneringen hebben aan muziek uit hun jeugd.

(Nog dit: in 2025 maakte Lucy Gaffy een beklijvende vierdelige miniserie van deze roman. Deze productie is nog steeds te bekijken op VRT MAX.)