Studio Czamansky hield me in de ban

Het was al een hele poos geleden dat ik nog eens de tijd nam voor een spannende detective. De roman noir 'Studio Czamansky' van auteur Patrick Conrad was meteen raak. De decors waar de verhalen zich afspelen, de geheimzinnige personages die mooi getypeerd worden, de op te lossen mysteries, ... kon ik me levendig voorstellen en als het ware vormgeven op een filmset. Maar vooral de manier waarop Conrad alles omschrijft vind ik prachtig. Ik neem er maar één zin uit: 'Op de voorruit projecteerden dansende regendruppels hun grillige schaduw als zwarte sproeten op haar gezicht.' Wie kan daar aan weerstaan?