Holy sh*t

“The way some women so willingly compromised every ounce of themselves in the name of building a life for themselves that they didn’t enjoy.”

“My name is Natalie Heller Mills, and I was perfect at being alive..."
Nathalie is jong - een prille dertiger - getrouwd, moeder van vier kinderen en diepreligieus. Ze etaleert haar traditionele gezinsleven - moeder en kinderen blozend aan de haard, vader zwoegend op de zelfvoorzienende ranch - op sociale media, waar de comments voornamelijk bestaan uit blijken van liefde uit de conservatieve hoek en haatberichten van progressieve feministes.

In eerste instantie lijkt haar keuze voor een traditioneel leven, achter de schermen perfect georkestreerd door een productieteam en met de hulp van een roedel personeel, een bewuste zet te zijn geweest. Gaandeweg blijkt echter dat Nathalie helemaal niet de zalvende en serene 'trad wife' is die ze aan haar miljoenen volgers probeert te slijten, maar dat ze intern een gevecht levert tegen verterende ergernis en onderdrukte woede. Ze heeft zichzelf met de jaren gekneed tot een fictief personage, en lijkt zich helemaal vastgereden te hebben in een uitzichtloos fantasieleven.

En dan wordt ze op een ochtend wakker in haar eigen huis, maar lijkt ze zich plots middenin de 19de-eeuwse realiteit te bevinden, met hetzelfde aantal kinderen en dezelfde echtgenoot maar zonder moderne gemakken en aan haar lot overgelaten in de rauwe realiteit van het boerderijleven in het jaar 1855. Ze verzet zich hevig tegen die nieuwe realiteit, en gaat op zoek naar de oorzaak van deze 'cruel twist of faith', maar de uiteindelijke ontknoping blijkt een gruwelijke verrassing te zijn. Zowel voor Nathalie, als voor de lezers van dit boek.

Dit verhaal, dat leest als een psychologische thriller, is wat mij betreft een gebalde vuist richting traditioneel en religieus Amerika; een artificieel in stand gehouden waanbeeld dat geen fundamenten meer vindt in de huidige maatschappij. Benieuwd naar de verfilming!