Memoires over vluchten uit een thuisland, het verliezen van een moedertaal
Vlijmscherpe, pijnlijk actuele memoires over vluchten uit een thuisland, het verliezen van een moedertaal, en over het lezer-zijn, schrijver-zijn.
De auteur Ágota Kristóf (1935-2011) werd geboren in Hongarije, dat ze in 1956 met haar gezin ontvluchtte. Ze kwam terecht in het Zwitserse Neuchâtel, waar ze in een horlogefabriek werkte. Kristófs werk is in meer dan veertig talen uitgegeven en wordt gezien als een hoogtepunt binnen de Europese letteren.
Synopsis
In elf korte hoofdstukken brengt de auteur haar herkomst in kaart: haar Hongaarse kindertijd, haar verblijf in een staatsinternaat, haar vlucht naar Zwitserland waar ze zich als nieuwe analfabete het Frans eigen moest maken. Haar ambivalente houding tegenover de taal van haar literaire doorbraak beheerst dit boek. Kristof verwoordt spaarzaam maar helder, haar zinnen zijn kort maar krachtig. Haar stijl is glashard, maar altijd rijk en gevoelig, zonder larmoyant te zijn.
