Tijdreizen leek nog nooit zo vanzelfsprekend als in deze knap geconstrueerde roman.

De roman begint met een raadselachtige proloog genaamd "de man op de brug", waarin het hoofdpersonage wordt voorgesteld als iemand die jaar in jaar uit de reling van een brug schildert. Alleen, afgezonderd in zijn bardo tussen twee delen van de stad, maakt hij weinig wezenlijk contact.

Vervolgens blijkt dit hoofdpersonage, Rob Hollander, journalist van een onbeduidende krant, besluit Rob Hollander een artikel te schrijven over zijn jaargenoten van zijn nooit afgemaakte studie filosofie. Via één van hen, de raadselachtige André Ickx, krijgt hij de kans om terug te reizen in de tijd en een fout goed te maken. Maar natuurlijk verloopt niet alles zoals gepland of gehoopt.

"Ik kom hier nog op terug": het leest vlot, zit heel goed ineen, raakt existentiële thema's en blijft desondanks licht van toon.