Zonnig AI

Ik vond het maar grappig hoe een oudere auteur zoals Ishiguro een dystopische roman over AI en robotisme gaat schrijven. Ik zag echt niet hoe de auteur van het meesterlijke End of Days dat kon waarmaken. Maar goed, dit is niet zijn eerste science fiction, wel mijn eerste van zijn hand.

Dit gedurfde verhaal heeft het over genetische manipulatie van kinderen om academisch beter te kunnen presteren en de mogelijke gevolgen hiervan.

Maar het eeuwige probleem van rijk en arm komt ook aan bod. Niet iedereen kan zich genetische manipulatie veroorloven en niet iedereen kan een AI robot vriendje of vriendinnetje kopen voor kindlief.

De hoofdverhaallijn loopt goed af, maar de gevaren van dit fictieve toekomstbeeld komen toch in elk hoofstuk duidelijk aan bod. Ik denk dat een (on)gezonde portie verbeelding helpt om dit boek ten volle te kunnen waarderen. Ik betrapte mezelf er op dat telkens ik het boek neergelegd had, ik aan het nadenken was over hoe het verder kon/zou lopen.

Ik heb nog wat werken van Ishiguro op mijn eReader staan en probeer die zeker aan te snijden.