Wie een mens wordt wanneer zijn gewone identiteit wegvalt
De roman L'homme qui regardait passer les trains verscheen in 1938, nadat hij eerder als feuilleton was gepubliceerd onder de veel sensationelere titel Popinga a tué.
De aanhef van deze 'roman dur' is vintage Georges Simenon:
"En ce qui concerne personnellement Kees Popinga, on doit admettre qu'à huit heures du soir il était encore temps, puisque, aussi bien, son destin n'était pas fixé. Mais temps de quoi? Et pouvait-il faire autre chose que ce qu'il allait faire, persuadé d'ailleurs que ses gestes n'avaient plus d'importance que pendant les milliers et les milliers de jours qui avaient précédé?
Il aurait haussé les épaules si on lui avait dit que sa vie allait changer brusquement et que cette photographie, posée sur la desserte, qui le représesentait debout au milieu de sa famille, une main négligemment appuyée au dossier d'une chaise, serait reproduite par tous les journaux d'Europe." (Gallimard, Folio Policier 96, p. 9)
Hoofdpersoon Kees Popinga verneemt op een dag van zijn baas Julius de Coster dat zijn onderneming failliet is en dat hijzelf zal vluchten om vervolging wegens fraude te ontlopen. Voor Popinga betekent dit een catastrofe. Zijn baan, inkomen en maatschappelijke status verdwijnen.
Simenon maakt van die instorting van Popinga's maatschappelijke leven een soort bevrijding...
L'homme qui regardait passer les trains is het soort beklemmende en meeslepende psychologische roman waar Georges Simenon het patent op heeft. Wat blijft er over van een mens wanneer alle sociale rollen waarop hij zijn identiteit heeft gebouwd, verdwijnen?
