Ik durf niet geloven dat dit non-fictie is
Een journalist gaat op onderzoek naar de mysterieuze 'zelfmoord' van een 18/19-jarige jongeman. Zijn ouders verloren snel het vertrouwen in de Metropolitan Police en gaan op zoek naar de waarheid.
Waarheid is dat de zoon zich voordeed als iemand anders en zo onbewust in de georganiseerde criminele onderbuik van Londen terechtkwam.
Maar dit verhaal gaat veel verder: het vertelt hoe Londen zijn deuren openzette voor buitenlandse louche figuren met veel vuil geld.
Het vertelt hoe georganiseerde misdaad zich reorganiseerde en moderniseerde, terwijl er op de Metropolitan Police, ooit wereldtop, bespaard werd en hoe het korps waar de wereld ooit naar opkeek onderbemand, incompetent en corrupt werd.
Het is geen verhaal met een happy end, maar een verhaal van ouders die hun tienerzoon verloren kan dat niet zijn. Om het even wat de uitkomst zal zijn, het brengt de jongen niet terug.
Het risico na het lezen van dit verhaal is dat je je afvraagt of je ooit nog naar Londen zou willen gaan.
Maar goed, ik ga je een tip geven: doe nooit alsof je geld hebt. Dan gaan de misdadigers weinig interesse tonen voor je. Geld opent deuren, maar het zijn vaak de verkeerde.
Ik denk dat dit de beste non-fictie is die ik tot op heden gelezen heb. Veel spannender dan om het even welke fictieve thriller.
