Een kortverhaal van Jussi als opstapje voor de serie Q ?

Naar de normen van de auteur een kortverhaal : minder dan 100 blz. Het verhaal begint zeer realistisch en terwijl je meegetrokken wordt in de verhaallijn evolueert het al snel naar een ongelooflijke situatie die op het einde afgerond wordt met onverwachte elementen.

Als opstapje voor de schrijftrant van deze auteur is het zeker aan te bevelen. Ook de manier waarop het verhaal telkens gesteund wordt door realistische research komt in al zijn boeken terug. Hij weet in elk boek gebruik te maken van een weetje, van wat kennis over een bepaald onderwerp en gebruikt dat als watebschappelijke onderszteuning van zijn verhaal.

Zeker de moeite om ook zijn serie Q te lezen maar lees deze best in chronologische volgorde: De vrouw in de kooi (2007); De fazantenmoordenaars (2008): De noodkreet in de fles (2009); Dossier 64 (2010); Het Marcus-effect (2011); De Grenzeloze (2012); Selfies (2016); Slachtoffer 2117 (2019); Natriumchloride (2021); Eén raam, geen sleutel (2023); Dode zielen zingen niet(2025)