Van tijd tot tijd

Sci-fi is minder mijn ding, maar ik had veel goeds over dit werk gelezen. De titel sprak mij ook aan. Ja, ik besef dat dit wellicht niet de beste manier is om een boek te kiezen.

Maar is dit eigenlijk wel sci-fi? Dat element zit er in, maar dit boek is voor mij eerder filosofisch.

Wat start als een eigenaardig verhaal, waar je in het begin moeite hebt om de onderdelen aaneen te knopen, komt op het einde helemaal rond.

Met toch een goed doordachte plot zoals ik er zelden al een gelezen heb.

Ik geef wel mee dat je dit boek best niet te lang onaangeroerd laat, want dan dreig je pas echt de draad te verliezen.

Maar het eindig ook als een warm familieverhaal, wat ik mij niet kon inbeelden aan het begin van dit boek.

Ik zie hier een aantal paralellen met hoe Julian Barnes tewerk gaat in sommige van zijn werken die zich in verschillende tijdperken afspelen. Tijd, herinneringen, toeval en de manier waarop wij achteraf betekenis geven aan ons bestaan.

Indrukwekkend is ook de evolutie van Gaspery, die toch voor mij de hoofdrolspeler is in dit verhaal. Hij start af als een redelijk zwak figuur op zoek naar betekenis. Maar hij eindigt als een zeer sterke persoonlijkheid die zich afzet tegen wat van hem verlangd wordt.

Ik durf zeggen dat hij de oplossing blijkt te zijn voor het probleem dat hij gecreëerd heeft.

Maar niet te veel spoilen hier, lees dit boek als dit soort wendingen en verhalen je kunnen boeien.