Er zijn geen mensen zonder verhaal
Tata begint met een verrassende vaststelling: Colette, een ogenschijnlijk gewone vrouw, sterft voor de tweede keer. Haar nichtje Agnès had haar drie jaar eerder al begraven.
Wat volgt is een stille maar indringende zoektocht. Agnès, een succesvolle regisseusse keert terug naar Gueugnon, een klein stadje in de Bourgogne, en ontdekt er cassettes die haar tante achterliet. Op die opnames vertelt Colette haar leven, een leven waar Agnès niets van wist.
Dit boek raakt me omdat we denken onze familie te kennen, maar hoeveel verzwijgen we eigenlijk voor elkaar? Hoeveel geheimen sterven er mee, omdat niemand de kracht had ze uit te spreken?
Tata stelt de vraag die blijft hangen: moet je wachten tot na je dood om eindelijk gezien te worden?
Een roman over stilte, familiegeheimen en alles wat onuitgesproken blijft.
Synopsis
Colette était une femme sans histoire. C'est du moins ce que l'on croyait jusqu'au jour où sa nièce apprend son décès par un appel de la police. Car Colette, sa tante unique, a déjà été enterrée il y a trois ans...
