Een gewaagd en prikkelend romandebuut

Ester Naomi Perquin schreef met Tot alles in beweging komt (2025) haar eerste roman. Ze werkte jarenlang als gevangenisbewaarder en was twee jaar lang Dichter der Nederlanden.

De hoofdpersoon van haar debuutroman is Ela, een voormalige gevangenisbewaarder die schrijft over haar ervaringen achter de tralies. Wanneer ze zwanger is van haar derde kind begint ze steeds nadrukkelijker naar haar eigen verleden te kijken: haar vader, haar moeder en haar twee broers Micha en David. Daarbij stuit ze op een familiegeschiedenis waarin veel onuitgesproken en verzwegen is gebleven.

Ela wil haar ervaringen in een boek verwerken, maar haar oudste broer maakt bezwaar: haar verleden is niet alleen háár verhaal. Daarmee ontstaat een belangrijke vraag: van wie is een verhaal eigenlijk wanneer er meerdere mensen bij betrokken zijn?

Lange tijd lijkt alles stil te staan. In het gezin van Ela wordt niet gesproken over verdriet, problemen of schuld. Pas wanneer Ela begint te schrijven en te spreken, komt er beweging. Deze roman maakt duidelijk dat zwijgen niet neutraal is. Ook stilte kan macht uitoefenen.

Auteur Ester Naomi Perquin blijft duidelijk dichter, ook wanneer ze een roman schrijft. De openingszin "De eerste keer dat mijn vader stierf deed hij dat alleen voor mij." (p. 5) is daar meteen een voorbeeld van. Deze combinatie van roman en poëtische taal is voor mij een van de grote kwaliteiten van dit boek.

Ook de structuur is niet traditioneel. Het boek geeft niet meteen alle informatie prijs en beweegt heen en weer tussen verschillende levensfases van Ela.

Dit is ook een boek over het schrijven zelf. Ela probeert haar leven onder woorden te brengen, maar ontdekt dat vertellen altijd een vorm van macht is. Wie vertelt, bepaalt immers in grote mate hoe anderen worden gezien. En... zodra je begint te spreken, schrijven of herinneren, blijkt niets meer helemaal op zijn plaats te blijven.

Kortom, dit gewaagde en prikkelende romandebuut van Ester Naomi Perquin is een absolute aanrader!