Raadgever in het paleis, bedrogen echtgenoot thuis

Arthur Japin is één van de beste Nederlandse auteurs van historische fictie. Hoewel ik een grote fan van het genre ben, moet ik met het schaamrood op de wangen toegeven dat ik nog nooit één van zijn boeken las. 'Lord M.' is dus mijn kennismaking met Japin. Het was mijn interesse voor de geschiedenis van het Britse koningshuis die me triggerde om het boek te lezen.

Het verhaal begint in 1837, wanneer de piepjonge Victoria de troon bestijgt. Ze duidt premier en weduwnaar William Lamb (Lord Melbourne) aan als haar raadgever. Hij geeft haar niet alleen troonlessen, hij helpt haar ook bij het kiezen van een gepaste echtgenoot, hoewel zijn eigen huwelijk met de flamboyante Caroline allesbehalve een succes was. Zij veroorzaakte met haar gedrag en openlijke affaire met Lord Byron het ene schandaal na het andere. De roddelpers smulde er gretig van.

Het verhaal is een mengeling van dagboekbladzijden waarin Lord M. zijn band met Victoria noteert, en het relaas van zijn leven en turbulente huwelijk dat hij neerschrijft op vraag van de koningin. Japin geeft een unieke inkijk in de eerste regeringsjaren van Victoria, de intriges aan het hof en het Londense societyleven in de eerste helft van de negentiende eeuw. Hij heeft zich zeer degelijk gedocumenteerd, zoals blijkt uit het nawoord. De karakters van de personages krijgen veel en diepgaande aandacht. Lord M. is voor Victoria de vaderfiguur die ze altijd gemist heeft, maar thuis was hij zwak en onderging hij de grillen van zijn vrouw. Zijn liefde voor haar was groot en lange tijd vooral blind. Het wispelturige karakter van Lady Caroline wordt minutieus in kaart gebracht. De details zijn soms wat te smeuïg, maar Japins verteltalent zorgde ervoor dat ik hem dat minpuntje moeiteloos vergaf en vanaf de eerste zinnen genoot van dit prachtig historisch verhaal.