Prachtig debuut over een geïsoleerd eiland

1938. Op een eiland voor de kust van Wales leeft de bevolking op het ritme van de seizoenen en de zee. Het eiland loopt langzaam leeg, heel wat jonge bewoners kiezen voor een leven op het vasteland. Ook de achttienjarige, intelligente Manod wil weg van het eiland, maar ze moet voor haar vader en zus zorgen. De rustige gang van zaken wordt verstoord, wanneer een walvis aanspoelt en twee onderzoekers het leven op het eiland komen bestuderen.

'Walvistij' is eigenlijk geen spannend boek, maar de auteur zorgt er wel voor dat je blijft lezen. Je leert het eiland en zijn bewoners kennen via de gedachten van Manod en de notities en opgetekende verhalen van de onderzoekers. De auteur geeft bovendien een hoofdrol aan de zee en de ruige natuur. Manods karakter is zeer goed uitgewerkt. Je kan je heel goed inleven in haar verlangens en hoopt samen met haar dat de onderzoekers haar helpen om haar droom waar te maken. O'Connors taal is zeer poëtisch en beperkt zich tot de essentie. Heel veel informatie verneem je tussen de regels. Een debuut dat naar meer smaakt!