Anna Witsen: de vrouw die niet mocht zingen

In 'Wat stilte wil' geeft Arthur Japin een stem aan de Nederlandse Anna Witsen. Je mag de vorige zin ook letterlijk interpreteren, want Anna wordt de mond gesnoerd door haar strenge familie die niet accepteert dat Anna naar het conservatorium gaat of zingt (voor een groot publiek). Dat past totaal niet voor een jonge vrouw van haar stand.

Japin slaagt er uitstekend in om de sfeer van het einde van de negentiende eeuw weer te geven in zijn boek. Zelfs zijn taal deed me denken aan werken uit die tijd. Hij besteedt ook heel veel aandacht aan,de Tachtigers, waartoe Anna's broer Willem behoort. Haar ontmoetingen met de kunstenaars van die beweging behoren tot de schaarse lichtpunten in haar leven.

Anna's karakter is zeer gedetailleerd uitgewerkt. Zij wil zo graag haar passie voor muziek delen, maar wordt steeds meer ingeperkt. Net dat maakt het verhaal ook spannend, want telkens Anna haar vleugels een beetje uitslaat, vraag je je af hoe haar familie zal reageren.

In zijn nawoord geeft de auteur terecht aan dat hij geen biografie van Anna Witsen schreef. 'Wat stilte wil' is een schitterende historische roman met veel psychologische diepgang. Een aanrader voor wie van het genre en (klassieke) muziek houdt.