Bij wijze van uitzondering tip ik een tweede maal dit belangwekkende actuele non-fictieboek
Het non-fictieboek What Should My Children Do? How to Flourish in the Age of AI (2026) tipte ik al op 14 september 2026, maar bij wijze van uitzondering breng ik het een tweede maal onder de aandacht omdat ik het heb herlezen en nog een en ander wil toevoegen.
Dit nieuwe boek van de Britse arbeidseconoom Daniel Susskind is een boek voor ouders maar vooral voor iedereen die werkt.
In 208 pagina's en twaalf heldere hoofdstukken zet Susskind je hard aan het denken over vragen die veel verder gaan dan de studierichting van je kinderen. Zijn betoog is brutaal en eerlijk, en tegelijk optimistisch. Enkele dingen die blijven hangen:
Er zijn geen 'future-proof skills'. De vraag welke vaardigheden AI zullen overleven, is de verkeerde. De betere: welke vaardigheden helpen je floreren in een wereld waarvan niemand weet hoe die eruit zal zien.("Forget about future-proof skills. We cannot assume any skills are out of reach of AI, we know too little about AI." (...) "Be open to a new identity. Your identity, not your skills, will be more likely to get in your way.")
Hoe meer we AI gebruiken, hoe meer de basis telt. Begrijpend lezen, samenhangend schrijven, kritisch denken. Susskind noemt deze activiteiten 'basis' omdat ze het fundament vormen voor al de rest. Soms is AI briljant, soms is het een idioot. Enkel met de juiste basis zie je het verschil. ("Don't neglect the basics. We cannot let basic skills fall into decline, even if AI does them better." (...) "Teach both, test both. We must teach people to use AI, without losing the basics." (...) "Don't try to compete with AI. We must learn to use AI, rather than try to out-smart or out-feel it." (...) "Let's not abandon adults. Nobody is taking lifelong learning at all seriously enough.")
In alles wat mensen doen, is er een fundamenteel verschil tussen 'outcome' (uitkomst, resultaat) en 'process' (werkwijze, verloop). Daarom spelen we nog schaak en vergapen we ons nog steeds aan Magnus Carlsen terwijl schaakgrootmeester Garri Kasparov al in 1997 definitief werd verslagen door Deep Blue.
De mens definiëren volgens 'wat AI nog niet kan', is defaitistisch. Susskind noemt dit 'the humanity in the gaps': een omschrijving van menselijke waarde die elk kwartaal verder krimpt. Ook in verschillende economische sectoren positioneert men zich nog te vaak in die 'gaps'. Het alternatief: focus op wie je bent, eerder dan op wat je doet. ("Become a domain expert. Pursue white-collar work because the problem interests you, not the job." (...) "Be open to a new identity. Your identity, not your skills, will be more likely to get in your way." (...) "Focus on who you are, not on what you do. There is a path for us to flourish, we must seize it.")
'Picking the right question is the hardest part of science" wordt neurowetenschapper Demis Hassabis geciteerd in het boek. Elke wetenschapper is technisch goed, maar de schaarste zit in het stellen van de juiste vragen. Ook daar kunnen we lessen uit trekken. Antwoorden produceren wordt goedkoop. Weten welke vraag het waard is om te stellen, wordt het echte werk. ("Run towards the new scientific revolution. In the future, new ideas are likely to come from AI, not from us.") ("Take Artificial General Intelligence seriously. An AI that can do everything better than us is possible.")
