Te zwaar om weg te leggen

Ik heb 'Een klein leven' enkele malen opzij gelegd. Niet omdat het slecht is, maar omdat het me te hard raakte. En toch heb ik het uitgelezen.

Dit is zo’n boek dat pijn doet, je meesleurt en je tegelijk dwingt om te blijven kijken. Wat me vooral bijblijft, is hoe diep het binnendringt in de gevolgen van macht, misbruik en zwijgen, en hoe die zich vastzetten in gedachten, schuldgevoel en zelfhaat. Het is confronterend, verstikkend soms, maar ook onthutsend eerlijk in hoe moeilijk vertrouwen kan zijn als veiligheid ooit werd afgenomen. Dat verklaart voor mij waarom zoveel lezers het aanbevelen, ondanks, of net dankzij, de zwaarte.

Dit is geen comfortabel boek, wel een onmisbaar.