Naoorlogse vrouwen
Zéér mooie debuutroman van Teddy Tops uit de shortlist van de Bronzen Uil selectie 2026.
De titel 'Egelskop' had me oorspronkelijk doen denken dat het zou gaan over egeltjes...maar dat klopt totaal niet.
Egelskop is een verwijzing naar een water/moerasplant die je langs de waterkant ziet.
In deze roman komen op een vlotte manier toch enkele zware thema's aan bod zoals feminisme, oorlog, verdrinkingsdood, enz...
De korte hoofdstukken maakten voor mij het lezen aangenaam, want ik hou persoonlijk niet zo van lange hoofdstukken waar geen einde lijkt aan te komen.
Naoorlogse sterke vrouwen zijn de rode draad doorheen de ganse roman en dat kan ik alleen maar positief aanraden.
Synopsis
Levi, een joodse vrouw uit Amsterdam, kruipt na de Tweede Wereldoorlog uit de schaduw van haar onderduikadres en gaat op zoek naar een dansschool om in de spotlights te staan. Jo is de jongste van dertien kinderen, geboren in een plaggenhut in Drenthe. Met haar familie vertrekt ze naar Eindhoven om te werken in de Philips-fabriek. Beide vrouwen verruilen in de jaren van de wederopbouw een ondergronds bestaan voor het licht. En beiden zien de voorbestemde toekomst in neonletters voor zich. Wanneer ze de leeftijd hebben om te trouwen en voor het gezin te kiezen, besluit de naamloze verteller, die enkele decennia later opgroeit in een tijd waar de mogelijkheden eindeloos lijken te zijn, de regie op het verhaal over te nemen en de geschiedenis van haar beide grootmoeders te herschrijven. Wat volgt is een omgekeerd vlindereffect.
