De mannenliefde in geuren en kleuren

New Yorks burgemeester Zohran Mamdani raadde begin 2026 aan om tijdens de hevige winterstorm thuis te blijven en dit populaire boek te lezen.
Ik woon niet in New York, en maakte al helemaal nooit een sneeuwstorm mee, maar als Mamdani chicklit hypet word ik héél nieuwsgierig.

Dat het klef zou worden, had ik verwacht gezien de 'lichte literatuur'-sticker die in de bibliotheek op de rug van dit boek gekleefd werd. De plastische beeldvorming van hoe die mannenliefde nu precies in de praktijk omgezet wordt had ik echter niet voorzien, en vond ik initieel ook best pittig. De 'oh, zit dat zo?'-momenten waren talrijk en kunnen voor minder avontuurlijke lezers misschien niet meteen een aangename verrassing zijn :)

Ondanks de macho setting waarin dit verhaal zich afspeelt, beide hoofpersonages zijn professionele hockeyspelers die hun gevoelens voor elkaar de eerste jaren dat ze elkaar kennen enkel vertalen in érg vleselijke lusten en hevige ontkenning, wordt het geregeld en vooral naar het einde toe een zeemzoeterige boel. Ik vermoed echter dat mijn onbehagen hierbij het gevolg kan zijn van de erg harkerige Nederlandse vertaling. Ik las achteraf verschillende fragmenten opnieuw in het Engels, en die vond ik stukken charmanter en genuanceerder. Ilya is in het boek van Russische afkomst en de Engelse taal niet compleet machtig, daar is in de vertaling bijvoorbeeld niks van te merken.
Er zijn nog boeken in deze reeks, als ik ze lees zal dit dus zeker in de originele taal zijn.

TER INFO: de TV-reeks die op deze verhalenreeks gebaseerd werd, blijkt een voltreffer te zijn en werd al even hard gehypet als de boeken.