Vooral benieuwd naar wat volgt!
Een boek dat doet wat het belooft; een historische documentering van het verval van het verdeelde Europa in de 19e en 20e eeuw. Biedermann neemt de lezer mee aan de hand van een op zijn eigen familieverhaal gebaseerde kroniek, over één van de adellijke huizen die het slachtoffer werden van de industriële omwenteling.
Het boek heeft een aantal zeer fijn getaalde fragmenten en soms werkelijk uitzichtloze, intrinsiek doorleefde passages. De neergang van de vader is een werkelijk miticuleus opgebouwd plotmechanisme! Toch worden de op een trage cadans vertrouwende passages al te veel door - schijnbaar willekeurig ingeplante - seksuele scènes onderbroken, wat mij persoonlijk, ten eerste niet nodig leek, ten tweede minder zorgvuldig beschreven was, en ten derde - belangrijker - het tempo en de sfeer uit de roman haalden.
Lazàr kan zeker een breed publiek bekoren, maar distilleert soms te weinig literaire kwaliteit om werkelijk een klassieker genoemd te kunnen worden. Desalniettemin kijk ik uit naar wat de uiteraard nog zeer jonge Biedermann (2003!) te biederenn, pun intended, heeft!