Een moeilijk kind ? Of moeilijke ouders ?

Toegegeven : Bart Chabot was geen koorknaapje in zijn jeugd (understatement!), hij haalde nogal wat kwajongensstreken uit. Hij was onbezonnen en onbetrouwbaar, was superactief en kon zich moeilijk concentreren, een meeloper als er iets te beleven viel.
Zou zo'n kind nu misschien al vlug het label ADHD krijgen ?
Zijn ouders hebben het niet makkelijk met hem en ook op school (lees : op verschillende scholen) zien ze hem niet graag komen.
Bart Chabot beschrijft zijn jeugd gedetailleerd en met de nodige humor, maar eigenlijk is het een heel triestig verhaal.
Zijn ouders laten geen moment onbenut om hem erop te wijzen dat ze beter af zouden zijn zonder hem. Ze breken hem constant af, noemen hem een nul, en geven nooit een complimentje, ook als hij iets goed doet. Zijn zus wordt daarentegen voortdurend opgehemeld. Alles wat Bart doet wordt bij voorbaat veroordeeld. Daarbij komt nog dat zijn vader hem heel hardhandig en buitensporig bestraft. Het neigt naar kindermishandeling.
Op school krijgt hij met dezelfde moeilijkheden te maken. Leraren zijn, in die tijd (Chabot is geboren in 1954), soms echte machtswellustelingen. Het kind en later de puber maken ze met de grond gelijk.
Pas nadat de volwassen Bart gebroken heeft met zijn familie, kan hij ten volle tot ontplooiing komen.
Kan hij zijn ouders alsnog vergeven ???