"Als we anderen niet nodig hebben, waarom is eenzaamheid dan zo onverdraaglijk?"

Ik beluisterde dit boek op Spotify, ter info.

Minnesota is een duistere thriller vol - ondanks de vertrouwde formule van de getroebleerde rechercheur die moeite heeft met gezag en controle - heel wat onverwachte wendingen.

De hoofdpersoon, politierechercheur Bob Oz, onderzoekt een reeks sluipschuttermoorden en ontdekt gaandeweg dat hij meer dan hem zint raakvlakken heeft met de vermoedelijke dader. Beiden werden geconfronteerd met de gruwelijke dood van (één van) hun gezinsleden, en lijken elk op hun manier verlossing te zoeken uit de innerlijke strijd die ze met dit trauma voeren. Bob zoekt zijn heil in barbezoeken, hersenloos gerampetamp met een reeks blonde scharrels en eindeloze brulsessies op het antwoordapparaat van zijn ex-vrouw, terwijl de moordverdachte het gemunt lijkt te hebben op de schutters die verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn vrouw en kinderen, en op de politieke voorstanders van de Amerikaanse wapenlobby.

Als Bob tijdens een huiszoeking in het appartement van de verdachte een visitekaartje vindt van een taxidermist, gaat hij initieel bij de man op bezoek om diens link met de schutter te onderzoeken, maar sluiten ze tijdens het onderzoek gaandeweg een vriendschap die Bob op weg lijkt te helpen in de zoektocht naar de psyche van zowel de dader als van zichzelf, beiden ogenschijnlijk gedreven door verstikkende eenzaamheid. Hij ontdekt dat de waanzin die uit die eenzaamheid voortkomt, zich in vele vormen kan manifesteren en in sommige gevallen moordend is.

Duister, vol geheimen en verrassende wendingen. Mijn eerste Jo Nesbø, maar zeker niet de laatste!