Een verhaal met een heel ruw kantje
In deze kandidaat voor de Bronzen boekenUil ontmoeten we Ada. Eenvoudige komaf, harde opvoeding, disfunctionele familie. Gaat haar eigen weg in de kunstwereld en dit met weinig succes. Deze verhaallijn vond ik interessant maar weinig origineel.
Maar dan besluit Ada op een verlaten heuvel in Spanje bij een houthakker in te trekken en het ruige boeren/bergleven ten volle te beleven. Deze verhaallijn boeide mij het meest. Het hakte erin, letterlijk, vooral wanneer er over dieren gesproken werd, bij momenten bikkelhard.
In het boek wisselen deze verhaallijnen mekaar op een fijne manier af maar ik werd toch vooral aangetrokken door die tweede, waar Ada in een hele nieuwe wereld terechtkomt.
De moeite waard, zeker als je eens graag uit je comfortzone gehaald wordt.
