Wie is er bang voor sekseverschillen? Griet Vandermassen biedt stof tot nadenken
De Vlaamse filosofe Griet Vandermassen bundelt en bewerkt in haar boek Wie is er bang voor sekseverschillen? (2026) een reeks columns die eerder verschenen in de krant De Standaard.
Met haar boek wil Vandermassen een wetenschappelijk onderbouwde bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over sekse en gender.
De auteur betoogt dat veel discussies over mannen en vrouwen te sterk worden gedomineerd door ideologische overtuigingen en te weinig door empirisch onderzoek. Volgens haar zijn biologische verschillen tussen mannen en vrouwen reëel en hebben die, naast culturele invloeden, een rol in gedrag, interesses en psychologische kenmerken van een persoon. Ze verzet zich tegen het idee dat nagenoeg alle sekseverschillen uitsluitend het resultaat zouden zijn van socialisatie.
Een waaier aan onderwerpen komt aan bod: de evolutionaire oorsprong van verschillen tussen mannen en vrouwen, de verhouding tussen biologie en cultuur, agressie en seksuele selectie, de dubbele seksuele moraal, femicide en geweld tegen vrouwen, de ondervertegenwoordiging van vrouwen in STEM-studierichtingen, genderidentiteit en de rol van wetenschap in het genderdebat.
Dit boek is op zich al bijzonder boeiend en intellectueel prikkelend, en daarenboven krijg je in de rubriek 'Meer lezen' nog zeventien bladzijden extra bibliografische informatie. Vandermassen bespreekt en vergelijkt op kritische wijze veel wetenschappelijke studies. Ze stelt dat wetenschap open moet staan voor feiten, ook wanneer die botsen met politieke of ideologische voorkeuren. Volgens haar leidt het ontkennen van biologische verschillen tot slechte analyses en minder doeltreffend beleid.
Wie is er bang voor sekseverschillen? is duidelijk geen neutrale inleiding tot het genderdebat. Het is een duidelijk beargumenteerd pleidooi voor een grotere rol van evolutiebiologie en empirische wetenschap in discussies over sekseverschillen. En dat is geen geringe verdienste.
Je hoeft het als lezer niet altijd met haar eens te zijn, maar je wordt uitgenodigd om je eigen meningen kritisch te bevragen. En in deze gepolariseerde tijden is dat een verademing.
