Eerste kennismaking met Jeroen Brouwers is... matig

Dit kleine boekje ligt al jaren in mijn bezit, en was vijftien jaar geleden een doorbraak voor een goede vriend van me. Ik ben het eindelijk beginnen lezen en ontmoette tot mijn teleurstelling boomer een egocentrische, neerslachtige, niet-spirituele man, die veel heeft meegemaakt, maar dweept met verkeerde oplossingen inclusief een fantoombeeld over een zekere Lisa. Hij vergrijpt zich aan depressie en alcoholisme alsof dat onontkoombaar is, en doet zijn eigen moeder te kort alsof het de normaalste zaak van de wereld is, dit een hondertal pagina's lang.

De laatste vijftig pagina's geeft hij, door de kracht van zijn virtuoos taalgebruik, duidelijk weer hoe dit komt. We kunnen dus spreken van een memorabel en sterk geschreven boek, dat niet altijd even aangenaam om lezen is, en twijfelachtig qua interne redenering, maar begrijpelijk.