Niet elke jonge moeder zit op een roze wolk

'Als de dieren' is het indrukwekkende debuut van Lotte Mariën. In het verhaal richt een jonge moeder met een postnatale depressie zich tot haar baby. Zij koestert geen moederlijke gevoelens, heeft een hekel aan het constante gehuil van haar kind, heeft een slecht zelfbeeld en vervreemdt steeds meer van haar partner.

Mariën hanteert een poëtische en beeldrijke taal. Ze heeft bovendien een zeer intertekstuele roman geschreven. Het verband met de reis naar de onderwereld van de godin Inanna valt het meest op. De verteller verwijst ook naar Dante en Vergilius. De vormgeving voegt extra betekenislagen toe: de kaft heeft een hoek af, de bladspiegel is versmald.

Het boek heeft intussen terecht de shortlist van de Boon 2026 gehaald. Ik reken het bij de kanshebbers. Het verhaal greep me aan vanaf de eerste bladzijde. Ook (toekomstige) vaders zouden dit moeten lezen.