Een jonge moeder is de schrik van haar rijinstructeurs
De Deense Stine Pilgaard (Aarhus, 1984) geldt als een van de meest getalenteerde Scandinavische auteurs van haar generatie. Ik lees haar vooral graag omdat ze zo verdomd grappig is.
In Meter per seconde vertelt een jonge moeder over de beproeving die haar moederende leven is in een ingeslapen plaatsje in Denemarken. Voor de komst van haar zoontje begreep ze niet waarom ouders altijd over hun kinderen praten. Nu weet ze het wel: ‘ze zijn met stomheid geslagen door de machtsovername, die je je onmogelijk kunt voorstellen voordat je getuige bent geweest van je eigen val’.
Van louter slaapgebrek gaat ze bijna hallucinerend door het leven. Daar geeft ze een komische draai aan door haar uitputting te verbinden met haar onberekenbaarheid op de weg tijdens haar autorijopleiding. Zo scheurt ze een keer aan tachtig per uur over een rotonde, simpelweg omdat ze die niet zag. Hij was er ineens! ‘Jij bent onberekenbaar,’ zegt haar rijinstructeur en klinkt daarbij bijna geïmponeerd, ‘je hebt zowel iets van een beginneling, een demente bejaarde als van een wegpiraat.’
Tussen het zorgen voor haar zoontje en de talloze (lees zevenentachtig!) rijlessen door neemt ze ook de brievenrubriek van een lokale krant voor haar rekening. Lezers van alle leeftijden zenden hun dilemma’s naar die ‘Vraagbaak’ en zij, die zich zelf een weg stuntelt door het leven, beantwoordt ze spits met een heerlijke mix van zin en onzin.
En zo dendert Meter per seconde aan een stevig tempo door. De roman is origineel, ontroerend en bulkt van begin tot eind van absurde, vaak ironische humor.
Synopsis
Met hun pasgeboren zoontje verhuizen ze naar West-Jutland, waar hij leraar wordt op een volkshogeschool en zij als 'aanhang' wordt betrokken bij buitenschoolse activiteiten. In haar zoektocht naar vriendschap, stuit ze op taalconventies die ze niet herkent.
