Zwijgrecht?

De auteur duikt in het collaboratieverleden van haar overgrootvader Leopold Van Pelt. De meubelfabrikant ziet er tijdens WOII geen graten in om voor de Duitse bezetter te werken en wordt in 1946 aangehouden en zwaar veroordeeld. De familie zal er later het liefst over zwijgen, uit schaamte? Schuld en schaamte zijn de thema’s die achterkleindochter Ellen aan het onderzoeken en schrijven brachten. Heb ik dat recht om het zwijgen van de familie te doorbreken, vraagt ze zich af. Ze laat Leopold zelf zijn verhaal vertellen in de ik-vorm zodat we hem van de binnenkant leren kennen en begrijpen. Praat ze daarmee collaboratie goed? Zeker niet, maar ze nuanceert het zwart-witverhaal dat er meestal van gemaakt wordt. Tussen het verhaal van “Pol” door, vertelt ze ook over “the making of” en dat maakte het voor mij een heel boeiend boek. Geschreven in een sobere taal zonder veel tierlantijntjes, maar zeer ingeleefd in het jargon van de meubelmakerij (een zwaluwstaart is een ambachtelijke manier van hout verbinden, bvb) en de spreektaal van Leopolds tijd. Heel realistisch.