een eigenzinnige roman over de politiek van relaties

Alba de Céspedes vertelt in deze magistrale roman het levensverhaal van een jonge vrouw en hoe zij kijkt naar de door mannen gedomineerde wereld, halverwege de 20ste eeuw.

Het boek speelt zich af in Italië, grotendeels in Rome tegen de achtergrond van WOII en de voorafgaande en erop volgende sociale en economische onrust. De oorlog en de grote politieke verhalen zijn figuranten en vormen het decor, maar spelen nooit de hoofdrol.

Die is weggelegd voor de jonge Alessandra. Op meesterlijke wijze wordt je als lezer, zonder dat je het echt doorhebt, meegezogen in een wereld waar de grens tussen feiten en verbeelding heel dun is. Zonder dat de schrijfster haar hoofdpersonage op de barricaden van het feminisme plaatst (het gaat nergens expliciet over emancipatie of over de positie van de vrouw in de Italiaanse samenleving), is deze roman een strijdbaar boek en een aanklacht tegen de - toen zeker nog - minderwaardige behandeling van vrouwen.

Sommige beschrijvingen zijn wondermooi. De psychologische diepgang in de beschrijving van vrouwelijke personages staat in schril contrast met de oppervlakkigheid en zelfs neerbuigendheid waarmee de meeste mannen, zelfs de meest geliefde, in het boek neergezet worden. Maar is het net door dit soort vormelijke keuzes en door haar taalkundig meesterschap dat dit een boek is dat aan de ribben blijft kleven.

Het is best een dikke turf, maar heel erg de moeite. Ze schreef dit boek in 1949. Hoewel een roman is het moeilijk los te koppelen van haar eigen, boeiende en woelige, biografie. Ondanks het feit dat de roman bijna 70 jaar oud is, leest het fris, vlot, hedendaags. Alsof het pas geschreven werd... Misschien omdat er, ondanks alle maatschappelijke evoluties, misschien nog altijd wel wat te zeggen valt over de positie van vrouwen in onze huidige maatschappij...